Głowa
też: głowizna
Gdzie: Głowa wraz z policzkami, uszami i ozorem.
Dużo kolagenu i tkanki łącznej, mało czystego mięsa. Surowiec na wywary, galarety i wyroby podrobowe.
- gotowanie
- galareta
- wywar
Najedź na element albo go kliknij, żeby zobaczyć, gdzie leży, do czego się nadaje i jak go szukać w sklepie.
też: głowizna
Gdzie: Głowa wraz z policzkami, uszami i ozorem.
Dużo kolagenu i tkanki łącznej, mało czystego mięsa. Surowiec na wywary, galarety i wyroby podrobowe.
Gdzie: Dolna część szyi, pod żuchwą, między głową a łopatką.
Tłusty, przerośnięty element. Dobry do pieczenia i wędzenia, częsty składnik pasztetów, kiełbas i smalcu.
też: karczek, szyjka
Gdzie: Górna część szyi i przód grzbietu, nad łopatką, przed schabem.
Mięso przerośnięte tłuszczem, dzięki temu soczyste. Klasyk grilla, pieczeni i duszenia.
Gdzie: Górna część przedniej kończyny, za podgardlem, nad golonką przednią.
Mięso ukrwione, z tkanką łączną, która przy długiej obróbce mięknie. Na gulasz, pieczeń, mielone i pulled pork.
też: gicz przednia
Gdzie: Przednia kończyna, między łopatką a nogą.
Mniejsza od tylnej, ma więcej skóry i ścięgien, a mniej mięsa. Na gotowanie, galarety i wywary.
też: nóżka, racica
Gdzie: Najniższa część przedniej kończyny, poniżej golonki.
Skóra, ścięgna i kość. Surowiec na galaretę (zimne nóżki) i gęste wywary.
też: słonina grzbietowa
Gdzie: Warstwa tłuszczu na grzbiecie, nad schabem, od karkówki do biodrówki.
Prawie czysty tłuszcz ze skórą. Na smalec i skwarki, do solenia i wędzenia, szpikowania pieczeni i produkcji kiełbas.
Gdzie: Grzbiet wzdłuż kręgosłupa, pod słoniną, od karkówki do biodrówki.
Chudy, zwarty element, z kością lub bez. Kotlety schabowe, pieczeń, schab wędzony.
Gdzie: Tylna część grzbietu, w okolicy lędźwi i kości biodrowej, między schabem a szynką.
Chudy, delikatny element, podobny do schabu. Na pieczenie w całości, kotlety i steki.
też: polędwica wieprzowa
Gdzie: Wewnątrz tuszy, pod kręgosłupem, pod biodrówką i tylną częścią schabu. Na schemacie zaznaczona umownie, bo nie leży na powierzchni.
Najdelikatniejszy i najchudszy element. Krótka obróbka: medaliony, smażenie, pieczenie w całości.
też: paski
Gdzie: Ściana klatki piersiowej, pod schabem, nad boczkiem.
Kość z mięsem przerośniętym tłuszczem. Grill, pieczenie, wędzenie, duszenie.
Gdzie: Dolna część tułowia (brzuch), pod żeberkami, od łopatki do pachwiny.
Warstwy tłuszczu i mięsa, z żeberkami lub bez. Pieczenie, smażenie, wędzenie, rolady.
Gdzie: Dolna, tylna część brzucha, między boczkiem a szynką.
Cienki, przerośnięty element z dużą ilością tłuszczu i tkanki łącznej. Głównie na mielone, kiełbasy i pasztety.
Gdzie: Tylna kończyna, od biodrówki do golonki tylnej.
Duży, chudy element dzielony na mniejsze części. Pieczeń, kotlety, mielone, szynka wędzona.
też: gicz tylna
Gdzie: Tylna kończyna, między szynką a nogą.
Większa i bardziej mięsista od przedniej. Klasyczna golonka pieczona lub w piwie.
też: nóżka, racica
Gdzie: Najniższa część tylnej kończyny, poniżej golonki.
Skóra, ścięgna i kość. Surowiec na galaretę (zimne nóżki) i gęste wywary.
Gdzie: Koniec kręgosłupa.
Dużo skóry i kolagenu. Na wywary, do gotowania i pieczenia w sosie.
Żaden element nie pasuje do wybranych filtrów.